OneOutOfTen

The start


Een reactie plaatsen

“Social Contact” met politici

Sinds de opkomst van de Social Media is het voor politici makkelijker om in contact te treden met hun electoraat. De Social Media stellen politici in staat zichzelf en hun meningen aan de buitenwereld te presenteren. Deze zelf-presentatie is voor politici in een democratie van belang, vooral tijdens de verkiezingen.
De Social Media organiseren en kanaliseren de verscheidene inkomende communicatiestromen enigszins voor de politici. Het stelt hun in staat de input van anderen te bekijken, beoordelen en/of becommentariëren. Dit maakt hun publieke profiel duidelijker en toegankelijker voor iedereen die op het internet actief is, ook als de politici zelf niet bereikbaar zijn.
Voor het digitale tijdperk waren zij voor dit soort informatie aangewezen op bijeenkomsten, zoals congressen en op de klassieke media, zoals radio, TV en kranten en op inkomende post. Post die vaak al eerst door zijn staf werd geselecteerd voordat die hem onder ogen kwam.
Social Media hebben politici instaat gesteld om via groepen, georganiseerd op onderwerp, politieke voorkeur, partij lidmaatschap, persoonlijke interesse, etc… in korte, agendeerbare tijd in contact met de burger te treden.
Elke zichzelf respecterende politicus heeft tegenwoordig een Twitter en Facebook account waar kiezers hem kunnen volgen.

Ook bieden social media mensen de mogelijkheid om rechtstreeks met politici in contact te komen. Als we kijken naar de politieke twitter top 100 op twittergids valt op dat dit persoonlijk contact met politici een populaire bezigheid is.
Chat en Twitter sessies met het publiek zijn aan de orde van de dag tijdens verkiezingsperioden. Een open toegankelijke chat sessie met de huidige Amerikaanse president Obama op het Social News Medium Reddit was voorlopig wel het ultieme voorbeeld van hoe zelfs in de internationale politiek de Social Media hun intrede hebben gedaan.
Natuurlijk is ook de mogelijkheid voor het electoraat om op deze wijze direct in contact te treden met de politici een nieuwe verworvenheid van het Social Media tijdperk. Door de kans direct een response te krijgen van politici valt het gevoel dat de politici in een ivoren toren zitten bij actieve gebruikers van deze media weg.
Er moet hier echter wel rekening gehouden worden met het feit dat Social Media niet voor iedereen even toegankelijk zijn. Het biedt uitgebreide mogelijkheden waar veel mensen de voordelen van plukken maar ook een zeer groot deel houdt zich compleet afzijdig van dit gebruik van Social Media. Of er een grote overlap is tussen de politiek actieve burger en het actief zijn in het Politieke Social Media moet nog worden bezien.
Wat echter wel als een paal boven water staat is dat de Social Media een duidelijke rol spelen in het politieke bestel tijdens de verkiezingsperiode, al was het alleen al omdat journalisten ze gretig volgen en als bron gebruiken.


1 reactie

Het Privacy Dilemma

De op de site van de Guardian werd laatst deze vraag gesteld: of je als familie een 14 jarige zoon kunt tegenhouden om zijn vaders medische gegevens op zijn Facebook pagina te zetten. Hoe vreemd ook, het is wel een relevante vraag in deze door sociale media gedomineerde tijd. Een tante en een nichtje van de 14 jarige namen er aanstoot aan dat mensen dingen te weten konden komen, die zij als privé beschouwen, ook al ging die informatie aan sommigen voorbij aangezien zij niet op Facebook actief zijn.
Deze kwestie heeft vele aspecten die interessant zijn om uit te lichten, echter hier wil ik voornamelijk enkele aan privacy gerelateerde aspecten bespreken: wat is eigenlijk de privacy van gebruikers van Social Media, hoe zit het met de privacy van derden (mensen die niet op Sosial media actief zijn of bepaalde informatie privé willen houden), en tenslotte zal ik aandacht besteden aan hoe Sosial Media relaties tussen het privé en het publieke domein beïnvloeden.
Over de privacy van de gebruiker van de Social Media is altijd wel wat te doen. In september 2011 is er een onderzoek uitgevoerd door twee Microsoft medewerkers, Danah Boyd en Alice Marwick over de betekenis van privacy voor tieners en strategieën om deze privacy te bevorderen in een social network maatschappij.
Over het begrip privacy voor tieners zeggen de auteurs dat het voor tieners belangrijk is welke controle ze hebben over wie de op het internet geplaatste informatie onder ogen komt. Bij ouderen is dat niet zo’n punt, die zijn veel voorzichtiger met wat ze op internet zetten. Zij beschouwen juist hun huis als hun privé sfeer (my home is my castle) en zij geven het begrip privacy daarmee een meer plaatsgebonden betekenis. Verder stellen de auteurs dat ouders macht hebben over de tiener en er toe neigen zich te bemoeien met de content en relaties van hun kinderen op de Social Media. Maar hiermee schenden zij nu juist weer het privacy gevoel van de tiener.
Voortbreiend op deze betekenis van het begrip privacy, is voor de 14 jarige jongen zijn Facebook pagina zijn sociale omgeving. In deze omgeving bepaalt hij wat door wie wordt gelezen, of althans, dat denkt hij. Bemoeienis met de content van deze pagina door de familie zou, volgens de auteurs, door hem dus als een onwenselijke privacy schending worden ervaren.
Hier tegenover staat de familie die ook het gevoel heeft dat hun privacy word geschonden omdat hun sociale omgeving alles lijkt te weten wat er zich binnenshuis en in de familie, omtrent de zieke vader afspeelt. Zij zien juist dit als een grove inbreuk op hun privacy.
In mijn ogen is het een wat wonderlijke kwestie dat er wel publieke media wordt opgezocht om een oplossing voor dit probleem te vinden. Hiermee lijk je als je het mij vraagt eerder te bereiken dat iedereen zich met de zaak gaat bemoeien, de Guardian is namelijk geen kleine speler. Er moet opgepast worden dat zij door deze stap niet het zogenaamde Streisand effect te weeg brengen, en alleen maar meer mensen zich met de “familie aangelegenheid” gaan bemoeien.
Facebook is de lachende vierde in dergelijke situatie, het gebruikersprofiel van de jongen is weer een klein beetje accurater, wat maakt dat zij weer iets relevantere reclame op de jongen zijn pagina kunnen tonen. Het zelfde geldt voor het profiel van de mensen die via de applicatie hun sympathie uiten aan de jongen. Als een bloemist een bloemetje verkoopt door dat Facebook aan de juiste persoon op het juiste moment de reclame heeft laten zien van deze bloemist, zal hij zijn reclame acties via de site voortzetten. Dat is uiteindelijk waar het in social-media-land om draait, reclame inkomsten.
Maar terugkomend op het probleem lijkt het hem te liggen in dat de sociale (media) omgeving van de jongen overlap kent met die van zijn familie. De 14 jarige jongen lijkt er troost te vinden in het delen van informatie en de aandacht die het trekt. Terwijl de tante en het nichtje de aandacht, die zij als derde krijgen, juist als onwenselijk ervaren.
In mijn opinie zal hier een middenweg moeten worden gevonden, net als voor het Sosial Media tijdperk zal je met de omgeving tot een oplossing moeten komen voor gezamenlijke problemen. Het als familie niet door een deur kunnen lijkt mij voor geen van alle partijen een wenselijke situatie en daar staat privacy buiten.
In mijn ogen kan de zoon aanpassen met wie hij deze informatie deelt. Facebook voorziet in uitgebreide mogelijkheden om te selecteren wie wat onder ogen komt. Door het aanmaken van een groep van mensen die de informatie betreffende zijn vader niet onder ogen mag komen omdat zij bevriend zijn met de tante en/of nicht lijkt mij een mooie tussen oplossing.
Mocht dit voor de tante en nicht niet een bevredigende oplossing blijken denk ik toch dat er een none-facebook-onderwerp van de situatie gemaakt zal moeten.


Een reactie plaatsen

Social Media. Een definitie

Je kunt de mens rustig een sociaal dier noemen. Wij zoeken anderen op en onderhouden en starten sociale contacten met vele mensen: familie, vrienden, collega’s, mensen op straat, bedrijven, etc. Al deze contacten zijn omgeven door regels en gewoonten die er in het algemeen voor zorgen dat mensen op voor alle partijen bevredigende wijze contact opzoeken en gesprekken aangaan.

Wanneer de ander niet in de buurt was, nam men vroeger toevlucht tot het schrijven van kaartjes en brieven. Tegenwoordig, dank zij het internet neigt men naar het plaatsen van comments en posts. Ook de mogelijkheid via emails te corresponderen, heeft er volgens mij toe bijgedragen dat  mensen luier zijn geworden in het onderhouden van die contacten.  Vooral de lage drempel van het zoeken en negeren van deze vormen van contact, maakt dat mensen aan deze contacten niet meer de zelfde waarde toe kennen als aan oudere vormen.

Het daadwerkelijk ontmoeten van mensen en aangaan van ‘een op een’ contact voorkomt dat mensen zich zorgen om je gaan maken. Ik werd mij hier pas recentelijk bewust van, na een tijdje samen te hebben gewoond met een jongen die zich compleet van de buitenwereld afsloot.  Kort geleden las ik het boek : “The terrible privacy of Maxwell Sim.” In dit boek leef je mee in de wereld van een manisch depressieve man die na de scheiding van zijn vrouw zich compleet van de buitenwereld afsloot en vervolgens de social media gebruikte om de buitenwereld toch van zijn welzijn te overtuigen.

Toen ik in dat boek de volgende passage tegenkwam: “Instead of meeting with any of my friends I would post cheerful, ironically worded status updates on Facebook, to show them all what a busy life I was leading. And presumably people had been enjoying them, because I’d got more than seventy friends on Facebook now, most of them complete stranger but actual, face-to-face lets-meet-for-a-coffee-and-catch-up sort of contact? I seemed to have forgotten what that was all about.”  Toen viel in eens het kwartje op zijn plaats.

De huisgenoot was altijd een erg sociale jongen geweest, die veel vrienden had, maar tijdens zijn isolement leek geen van deze vrienden iets om hem te geven. Dit leek in de verste verte niet op de definitie van social media op wikipedia: “includes web- and mobile-based technologies which are used to turn communication into interactive dialogue among organizations, communities, and individuals”. De communicatie was niet interactief, het bestond uit een monoloog waar anderen hun goedkeuring aan konden verlenen.

Toen ik zijn Facebook profiel scande viel mij op dat hij het gebruikte als plaats waar hij, net als de hoofdpersoon in het boek, door middel van slim geformuleerde status updates de illusie schiep een normaal en prettig leven te leiden.

Wel nu, Facebook is natuurlijk niet de enige plaats waar dit gebeurd. Er is een heel scala aan social media die mensen op allerlei manieren in staat stellen om een schijn-invulling aan hun leven te geven en/of zich van directe communicatie met de buitenwereld af te sluiten.

Zo zijn er sites als Diaspora, waar mensen in ‘hubs’ zijn ingedeeld en je, net als op Twitter, content van vreemden of/en bekenden, georganiseerd op hashtags, kan bekijken met een bijpassende facebookprofiel-achtige pagina. Of Stackexchange waar je vragen kunt stellen, beantwoorden, vinden en beoordelen, ingedeeld op categorie. Of, nog minder sociaal, maar zeker onderdeel van de revolutie, wikipedia. Een online encyclopedie, die door de community bijgehouden wordt en waar je jezelf een gevoel van doel kunt geven door artikelen van anderen te verbeteren, aan te vullen, of te vertalen en waar je zelf ook onderwerpen kan aandragen. Het biedt de mogelijkheid je te bemoeien met anderen zonder echt de confrontatie aan te hoeven gaan.

Dit alles heeft gemaakt dat mijn definite van Social Media niet het woord “dialoog” bevat, zoals op de Wikipedia pagina. De daar ook geciteerde definitie van Andreas Kaplan en Michael Haenlein: “a group of Internet-based applications that build on the ideological and technological foundations of Web 2.0, and that allow the creation and exchange of user-generated content.” komt corrector op mij over.

Mijn definite zou meer focussen op de basis waar social media op zijn gebouwd, Web 2.0. Web 2.0 is een concept dat zijn oorsprong kent in de open source software ontwikkel community. Open source software is gratis downloadbare software waarvan de bron code openlijk beschikbaar is en waar iedereen aan mee kan werken om het te verbeteren.

De community die deze software ontwikkelden werkten samen via news groups, en chat kanalen. Stukje bij beetje werden er nieuwe plaatsen en betere methodes ontwikkeld om deze samenwerking te faciliteren. News Groups kreegen web interfaces en later de mogelijkheid om hier ook via het web aan deel te nemen. Dit veranderde in fora die ook toegankelijk werden voor de gebruikers van de software om hun oordeel te geven en hulp te zoeken.

Mogelijkheden om te stemmen en ander meetbare gegevens te posten kwamen langzaam, maar zeker, naar voren. Andere internet pagina’s kopieerden de web interfaces om comments te plaatsen en je stem uit te brengen en zo ontstonden beoordelingssites voor een breed scala aan artikelen en diensten. Het label web 2.0 werd als naam gegeven aan deze interactieve web pagina’s.

Deze web 2.0 pagina’s evolueerden langzaam verder. Uiteindelijk vertaalde dit zich in internet sites die je kon gebruiken om anderen te beoordelen en waarin je zelf een pagina kon bouwen om op beoordeeld te worden. Social media was born.

Mijn definitie zou hierom als volgt luiden: “Social Media zijn internet pagina’s of applicaties met een vorm van gecentraliseerde opslag, zodat de content ook bereikbaar is als de gebruiker er niet is. Het medium stelt de gebruikers in staat hun mening of/en zichzelf aan de buitenwereld, zij het iedereen of een select publiek, te presenteren, en de presentaties van anderen te consumeren, beoordelen en/of becommentariëren.”

Social media onderscheiden zich van traditionele media in het feit dat alle mensen die dat maar willen, hun oordeel wereldkundig kunnen maken over de content die op het medium aanwezig is. Of die naar jou als persoon te herleiden valt en of deze op onderwerp te zoeken vallen of vooral om de person draaien verschilt per social media.

Om mijn definitie te verduidelijken zal ik hieronder een aantal media bespreken en classificeren.

Twitter

Volgens mijn definitie een social medium in zijn puurste vorm, deze web applicatie heeft centrale opslag en stelt je instaat content te consumeren, becommentariëren en genereren en aan een geselecteerd public te presenteren. Content valt te zoeken via een persoon of/en op onderwerp.

Weblogs

Weblogs vallen ook onder de definitie van sociale media, het gaat om het presenteren van je mening op webpagina’s en andere mensen kunnen hier weer hun mening over uiten. Alles wordt centraal opgeslagen en is altijd bereikbaar voor het geselecteerde publiek. Content is te vinden op onderwerp of/en op de persoon, afhankelijk van de weblog host.

Iens.nl

Deze restaurant-beoordelings pagina is ook een social medium. Mensen kunnen zelf content (restaurants) op de site plaatsen en hier hun mening overgeven. Ook kunnen ze zichzelf presenteren en profileren. Hier zoek je voornamelijk op content, echter je kunt een recenseur waar je het mee eens bent bekijken en op deze wijze met andere restaurants in aanraking komen.

Marktplaats

Dit is geen social medium volgens mijn definitie. Gebruikers kunnen items verkopen en zien wat een gebruiker allemaal te koop aanbiedt. Er is echter geen plaats voor feedback op een specifiek item of op een gebruiker.

Prezi

Is een social medium voor het delen van kennis op alle vlakken. Het kent centrale opslag mensen kunnen content posten en voorzien van meningen en comments en voldoet hiermee aan mijn definitie. Content kan worden gevonden per onderwerp of per gebruiker.

Facebook

Ook deze applicatie kent gecentraliseerde opslag en biedt de mogelijkheid tot plaatsen van content die door een geselecteerd publiek gevonden kan worden. Het vinden van content gaat per gebruiker (belangrijkste vindwijze) en per onderwerp (door middel van product pagina’s en groepen. Over alle content kan een gebruiker zijn mening uiten of een comment plaatsen.

Pinterest

Deze foto share site is ook een social medium, het biedt een centrale plaats voor opslag en iedereen kan content delen met een geselecteerd publiek die deze content van hun mening en comments kan voor zien. Content kan gevonden worden op onderwerp en per gebruiker.

Google translate

Dit is geen social medium, gebruikers kunnen wel content wijzigen en toevoegen, maar er bestaat geen manier van feedback op gebruikers hun content.

Email

Dit medium kent geen centrale opslag.

Chat

Het is geen social medium in zijn puurste vorm en het is hierbij zeer afhankelijk via welk programma de chat plaats vindt. Als het een vorm van centrale opslag kent en gebruikers in staat zijn om door chat history te zoeken en comments hierbij te posten dan voldoet dit medium zeker aan de definitie. Echter de meeste chat programma’s doen niet aan centrale opslag en/of zoekbaarheid van de chat historie van anderen. Deze “gebreken” maken dat het over het algemeen niet voldoet aan de gegeven definitie.

Hiervoor heb ik al enige inleiding gegeven over mogelijke classificatie van social media door te stellen dat social media content georiënteerd kunnen zijn of persoon georiënteerd. Hier onder volgt ten slotte nog een tabel die laat zien hoe de hierboven genoemde/gevonden social media ingedeeld kunnen worden.

Persoon georienteerd Content georienteerd
Facebook X X
Pinterest X X
Twitter X X
Weblogs X/- X/-
Prezi X X
Iens.nl X